“அவன் விடைபெறுவதற்காக வரவில்லை… தன் சகோதரனை யாரும் அவமதிக்காமல் பார்த்துக்கொள்வதற்காக வந்தான்.”
தென் ஆப்பிரிக்காவின் க்ரூகர் தேசியப் பூங்காவில் தனியாக ரோந்து பணியில் ஈடுபட்டிருந்த மூத்த ரேஞ்சர் சிபோ ந்கோசி (Sipho Nkosi) மாரடைப்பால் உயிரிழந்தார். அவரது வாகனம் ஆளில்லாமல் இருப்பது கண்டுபிடிக்கப்பட்டதால், அவரைத் தேடும் பணியில் மீட்புக் குழுவினர் ஈடுபட்டனர்.
ஆனால், பூங்காவின் தொலைதூரப் பகுதிகளில் பொருத்தப்பட்டிருந்த Trail Cameras மூலம் பதிவான காட்சி, அதைப் பார்த்த அனைவரின் இதயத்தையும் நெகிழச் செய்தது.
ரேஞ்சர்கள் “மனுமசானே (Manumazane)” என்று அழைத்த ஒரு வயதான ஆண் யானை, சிபோவின் உடலுக்கு அருகில் நின்றுகொண்டிருந்தது. தொடர்ந்து மூன்று பகல்களும் மூன்று இரவுகளும் அந்த யானை அங்கிருந்து நகராமல் இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
அது தனது தும்பிக்கையால் சிபோவின் உடலை அன்புடன் தொட்டது. அவரது உடலுக்கு அருகில் வந்த கழுதைப்புலிகள் மற்றும் நரிகளை விரட்டியது. சில நேரங்களில் கிளைகள் மற்றும் இலைகளைக் கொண்டு இருவரின் உடல்களையும் மூடியது.
அது தனக்கு மிகவும் நெருக்கமான ஒருவரைப் பாதுகாப்பது போலவே இருந்தது.
மூன்றாவது இரவிலும் அந்த யானை அங்கேயே இருந்தது. துயரத்தில் மூழ்கியதுபோல் மெதுவாக உடலை ஆட்டிக்கொண்டு, தனது இழந்த நண்பனின் அருகில் அமைதியாக நின்றுகொண்டிருந்தது.
மீட்புக் குழுவினர் வாகனங்களுடன் அங்கு வந்தபோதுதான் மனுமசானே சற்று பின்வாங்கியது. சிபோவின் உடல் அங்கிருந்து எடுத்துச் செல்லப்படுவதை அது அமைதியாகப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தது.
பின்னர் பூங்கா அதிகாரிகள் வெளியிட்ட தகவலின்படி, பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு வேட்டையாடுபவர்கள் இந்த யானையின் தாயைக் கொன்றபோது, சிபோதான் அந்தக் குட்டி யானையைக் காப்பாற்றியிருந்தார்.
அந்த யானை அந்த உதவியை ஒருபோதும் மறக்கவில்லை என்று கூறப்படுகிறது.
இந்தக் காட்சியைப் பார்த்த ஒரு சக ரேஞ்சர் மெதுவாகக் கூறியதாகச் சொல்லப்படும் வார்த்தைகள்:
«“அவன் விடைபெறுவதற்காக வரவில்லை… தன் சகோதரனை யாரும் அவமதிக்காமல் பார்த்துக்கொள்வதற்காக வந்தான்.”»
இந்த ஒரு வாக்கியம் மட்டுமே ஒருவரின் உள்ளத்தை உடைத்துவிடும் அளவுக்கு ஆழமானது.
ஏனென்றால், காட்டின் அந்த அமைதிக்குள், கருணை, நன்றியுணர்வு, விசுவாசம் மற்றும் உறவுகளின் மதிப்பு என்ன என்பதை ஒரு யானை, பல மனிதர்களைவிட நன்றாகப் புரிந்துகொண்டது போல தோன்றுகிறது.
இந்த உலகில் சில மனிதர்கள் தங்களுடைய சொந்த உறவுகளையே மதிப்பதில்லை. ஆனால், தனது தாயை வேட்டையாடிகள் கொன்ற பிறகு தன்னைக் காப்பாற்றிய அந்த மனிதனின் உடலை, இந்த மகத்தான யானை தனது சகோதரனைப் போல பாதுகாத்ததாகக் கூறப்படுகிறது.
உயிரையும் மனிதநேயத்தையும் மதிப்பதில், இந்த மகத்தான ஆப்பிரிக்க யானையைப் போல உலகில் எத்தனை பேர் இருக்கிறார்கள்?
நாம் அனைவரும்—ஆம், ஒவ்வொருவரும்—நம்முடைய செயல்களை ஒருமுறை சிந்தித்துப் பார்க்க வேண்டும்.
“அவன் விடைபெறுவதற்காக வரவில்லை…
தன் சகோதரனை யாரும் அவமதிக்காமல் பார்த்துக்கொள்வதற்காக வந்தான்.”
சில உறவுகளுக்கு வார்த்தைகள் தேவையில்லை.
நன்றி மறக்காத இதயம் மட்டும் போதும்.....
