இலங்கையின் வடக்கு மற்றும் கிழக்குப் பகுதிகளில் நீண்டகாலமாக வாழ்ந்து வரும் தமிழ்ச் சமூகக் குழுக்களில் பள்ளர் சமூகமும் ஒன்றாகும்.
தமிழகத்திற்கும் இலங்கைக்கும் இடையே பல நூற்றாண்டுகளாக மக்கள் இடம்பெயர்வு, வணிகம், அரசியல் மற்றும் இராணுவத் தொடர்புகள் இடம்பெற்றுள்ளன. குறிப்பாக பாண்டியர் மற்றும் சோழர் காலங்களில் தென்னிந்தியாவுக்கும் இலங்கைக்கும் இடையிலான தொடர்புகள் குறிப்பிடத்தக்கவை.
அப்படியானால் இலங்கைப் பள்ளர்களுக்கும் பாண்டியர்களுக்கும் தொடர்பு இருந்ததா?
இது வரலாற்று ஆய்வுக்கு உரிய முக்கியமான கேள்வியாகும்.
சில சமூக வரலாற்றுக் கருத்துகள், தென்னிந்தியாவில் இருந்து இலங்கைக்கு குடியேறிய மக்களுடன் பள்ளர் சமூகத்தின் வரலாற்றுத் தொடர்பு இருந்திருக்கலாம் எனக் கூறுகின்றன. இலங்கையின் சில பகுதிகளில் காணப்படும் “பள்ளன்”, “பள்ளன் குடா”, “பள்ளன் சேனை” போன்ற இடப்பெயர்களும் ஆராய்ச்சிக்கு உரிய உள்ளூர் வரலாற்றுச் சுவடுகளாகக் கருதப்படலாம். இந்த குடியேற்றங்கள் பாண்டிய மன்னர்களின் வழி வந்தவ பள்ளர்களின் குடியிருப்புக்கள். இவ்வாறு பாண்டிய ஆட்சியாளர்களுடன் தொடர்புடைய பள்ளர் வடகிழக்கு பகுதியில் பரவலாக குடியேறினர். இவர்கள் இந்த மண்ணின் பூர்வ குடிகள் .ஏனெனின் விஜயன் வருகைக்கு முன்னர் இங்கு தமிழ் ஆதிக்குடிகள் தான் இருந்துள்ளது.
பள்ளர்கள் பாண்டிய வம்சத்தவர் என்பதை நிரூபிக்க பல ஆதாரங்கள் உள்ளன.
வரலாற்று ஆவணங்கள் மற்றும் நீதிமன்றத் தீர்ப்புகள்கொல்லம் நீதிமன்றத் தீர்ப்பு: 19-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் அல்லது 20-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் திருவிதாங்கூர் சமஸ்தானத்தின் கீழ் இருந்த கொல்லம் நீதிமன்றத்தில், சாதிப் பெயர் மற்றும் பாரம்பரிய உரிமைகள் தொடர்பான ஒரு வழக்கில் "பள்ளர் தாம் பாண்டியர்" என்று தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டதாக வரலாற்றுத் தேடல்களில் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
இந்திய அரசு ஆவணங்கள்: 1949-ஆம் ஆண்டு திருவிதாங்கூர் (கேரளா) மாநிலத்திலிருந்து மத்திய அரசுக்கு அனுப்பப்பட்ட பட்டியல் சாதியினர் தொடர்பான கடிதங்களிலும், முந்தைய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்புகளிலும் பள்ளர் சமூகத்தினர் 'பாண்டியன்' என்ற துணைப் பிரிவோடு அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளனர்.
4. இலக்கியங்கள் காட்டும் சான்றுகள்: முக்கூடற்பள்ளு போன்ற பள்ளு இலக்கியங்களில், பள்ளர்கள் தங்களைப் பாண்டிய நாட்டின் பூர்வகுடிகளாகவும், பாண்டிய மன்னனின் மருத நிலப் பிரதிநிதிகளாகவும் பெருமையுடன் பாடியுள்ளனர்.
இலங்கை வரலாற்றில் சோழர்களுக்கு முன்பே பாண்டியர்கள் செல்வாக்கு பெற்றிருந்தனர். விஜயன் பாண்டிய நாட்டு இளவரசியை மணந்தான். பாண்டியர்கள் உலகம் முழுவதும் கடல்வழியாக வணிகம் செய்தனர். இலங்கையில் தங்கள் அதிகாரத்தை செலுத்தி இருந்தனர்.
அல்லி ராணி இலங்கையில் வடமேற்கில் ஆட்சி செய்தவர். ஐந்து நதிகள் பாயும் பகுதி மற்றும் இலங்கையின் வடக்கு மற்றும் மேற்கு கடற்கரைப் பகுதிகளில், குறிப்பாக குதிரமலை, மன்னார் மற்றும் புத்தளம் ஆகிய வடமேற்குப் பிரதேசங்களை அல்லி ராணி (அல்லி அரசாணி) ஆட்சி செய்ததாக நாட்டுப்புறக் கதைகளும் காப்பியங்களும் தெரிவிக்கின்றன.
இது தொன்ம வரலாறு சார்ந்த தகவலாகும்.ஆட்சிப் பகுதிகள் மற்றும் இடங்கள் குதிரமலை மற்றும் மன்னார்: இலங்கையின் வடமேற்கில் உள்ள குதிரமலையைத் தலைநகராகக் கொண்டு அவர் ஆட்சி செய்ததாகக் கூறப்படுகின்றது. மன்னார் மற்றும் அரிப்பு பகுதி அவரது கோட்டை இருந்த இடமாகக் கருதப்படுகிறது.
புத்தளம் பகுதி:
புத்தளம் மற்றும் அதனையடுத்த கடற்கரைப் பிரதேசங்களிலும் அவரது அரண்மனை மற்றும் நிர்வாகப் பகுதிகள் இருந்ததற்கான நாட்டுப்புற வழக்காறுகள் நிலவுகின்றன.
சிறப்பம்சங்கள் :பெண்கள் மட்டுமே கொண்ட ஆட்சி:
இவர் பெண்களை மட்டுமே கொண்ட தனித்துவமான ஒரு படை மற்றும் நிர்வாகத்தை நடத்தி வந்ததாக நம்பப்படுகிறது.இலக்கியக் குறிப்புகள்: 'அல்லி அரசாணி மாலை' மற்றும் நாட்டுப்புற நாடகங்களில் இவரது இலங்கை ஆட்சி குறித்த செய்திகள் இடம்பெற்றுள்ளன.
இலங்கை வடமேற்கு பகுதியில் பள்ளன்சேனை என்ற இடம் உண்டு .இது பாண்டிய மன்னர்களின் சேனை குடியிருப்பு அமைத்து இருந்த இடம்.
பெயர்க்காரண பின்னணி (நிலவியல் மற்றும் சமூகம்)இலங்கையில் "பள்ளி" அல்லது "பள்ளர்" என வரும் ஊர்ப்பெயர்கள் இரண்டு முக்கிய காரணங்களால் தோன்றின:
நிலவியல் அமைப்பு (பள்ளம்/மருத நிலம்): தமிழ் மொழியில் "பள்ளம்" என்பது தாழ்வான, நீர் வளம் மிக்க வயல் நிலங்களைக் குறிக்கும். இலங்கையின் வடக்கு, கிழக்கில் நெல் விவசாயம் மற்றும் புகையிலைச் செய்கை பண்ணப்பட்ட மருத நிலப் பகுதிகள் இப்பெயர்களைப் பெற்றன.
சமூகக் குடியேற்றங்கள்:
வரலாற்று ரீதியாக இப்பகுதிகளில் குடியேறி, விவசாயத் தொழிலை முதன்மையாகக் கொண்டு வாழ்ந்த பள்ளர் (மல்லர்/தேவேந்திரகுல வேளாளர்) சமூக மக்களின் குடியேற்றப் பகுதிகளாக இவை விளங்கியுள்ளன.
இலங்கையின் வரலாற்றில் தென்னிந்தியாவின் பாண்டியப் பேரரசு அரசியல், இராணுவம், திருமணம் மற்றும் கலாச்சார ரீதியாக மிகப் பெரிய செல்வாக்கைச் செலுத்தியுள்ளது. இலங்கையின் வரலாற்று நூலான மகா வம்சம் மற்றும் தென்னிந்தியக் கல்வெட்டுகள் மூலம் இந்தத் தொடர்புகள் விரிவாக அறியப்படுகின்றன.பாண்டியர்களின் இலங்கை மீதான செல்வாக்கை பின்வரும் முக்கிய காலகட்டங்களாகப் பிரிக்கலாம்:
1. ஆரம்பகால மற்றும் இராசரட்டைப் பாண்டியர் (கி.பி. 5ஆம் நூற்றாண்டு)கி.பி. 436 இல் தமிழ்நாட்டைக் களப்பிரர்கள் கைப்பற்றியபோது, பாண்டிய வம்சத்தினர் இலங்கைக்கு இடம்பெயர்ந்தனர்.அங்கு அனுராதபுரத்தைக் கைப்பற்றி, இராசரட்டைப் பாண்டியர் என்ற பெயரில் ஆறு பாண்டிய மன்னர்கள் (பாண்டு, பாரிந்தன் போன்றோர்) அடுத்தடுத்து சுமார் 27 ஆண்டுகள் இலங்கையை ஆட்சி செய்தனர்.
2. இடைக்காலப் படையெடுப்புகளும் கூட்டணிகளும் (கி.பி. 9 - 11ஆம் நூற்றாண்டு)அனுராதபுரப் படையெடுப்பு: முதலாம் பாண்டியப் பேரரசின் மன்னனான ஸ்ரீமாற ஸ்ரீவல்லபன் (கி.பி. 815–862) இலங்கையின் மீது படையெடுத்து, அதன் தலைநகரான அனுராதபுரத்தைச் சூறையாடி, பெரும் செல்வத்தைக் கவர்ந்து சென்றான்.சோழருக்கு எதிரான கூட்டணி: பிற்காலத்தில் சோழப் பேரரசின் ஆதிக்கம் ஓங்கியபோது, அவர்களை எதிர்க்கப் பாண்டிய மன்னர்களும் இலங்கையின் சிங்கள மன்னர்களும் (உதாரணமாக ஐந்தாம் மகிந்தன்) கைகோர்த்தனர்.சோழர்களின் தாக்குதலுக்குப் பயந்து பல பாண்டிய இளவரசர்கள் இலங்கையின் தென் பகுதியான ருகுணுவில் தஞ்சம் புகுந்து வாழ்ந்தனர்.
3. பிற்காலப் பாண்டியரின் பேரரசு ஆதிக்கம் (கி.பி. 13ஆம் நூற்றாண்டு)கி.பி. 13ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், பிற்காலப் பாண்டியப் பேரரசு அதன் பொற்காலத்தை எட்டியது.புகழ்பெற்ற மன்னனான சடையவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் மற்றும் முதலாம் மாறவர்மன் குலசேகரன் ஆகியோர் இலங்கையின் மீது படையெடுத்து, தீவின் வடக்குப் பகுதியைத் தங்களின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்தனர்.யாழ்ப்பாண அரசினுடைய தோற்றத்திற்கும், அதன் ஆரம்பகால அரசியல் நிலைத்தன்மைக்கும் பாண்டியர்களின் ஆதரவு மிக முக்கிய காரணியாக இருந்தது.
4. கலாச்சாரம், வணிகம் மற்றும் நாணயங்கள்முத்துக்குளித்தல் வணிகம்: மன்னார் வளைகுடா மற்றும் தூத்துக்குடிக்கு இடைப்பட்ட கடல் பகுதியில் நடந்த உலகப் புகழ்பெற்ற முத்து வணிகத்தைப் பாண்டியர்களும் இலங்கை மன்னர்களும் இணைந்து கட்டுப்படுத்தினர்.நாணயங்கள்: இலங்கையின் வரலாற்றுப் புகழ்பெற்ற துறைமுகமான மாந்தை (மாதோட்டம்) மற்றும் மன்னார் பகுதிகளில் இரட்டை மீன் சின்னம் பொறிக்கப்பட்ட நூற்றுக்கணக்கான பாண்டியர் காலத்து நாணயங்கள் அண்மைக் கால அகழ்வாராய்ச்சிகளில் கண்டெடுக்கப்பட்டுள்ளன. இவை இரு நாடுகளுக்கும் இடையே இருந்த பலத்த பொருளாதாரச் செல்வாக்கை நிரூபிக்கின்றன.